RECEP’İN TÜRKÜ(/ŞİİR)LERİ[*]

Sibel ÖZBUDUN

RECEP’İN TÜRKÜ(/ŞİİR)LERİ[*]

 

“Şiir, mumdan kayıklarla

alev denizini geçmeye benzer.”[1]

 

Turgut Uyar’ın, çok önceleri dillendirdiği saptama hâlâ güncel gerçek(liğimiz).

Ne demişti şair? Anımsayıp/ anımsatalım: “Şiir çıkmazdadır. Bütün şiir yazanlara, edebiyat yazanlara hatırlatmak gerekir: Şiir çıkmazdadır. Çünkü insan çıkmazdadır, sorunlar çıkmazdadır, toplum değişiyor, insan değişiyor, insanın yeri değişiyor, insanın ilişkileri ve sorunları değişiyor…

1930’un eksik idealizmi 1940 realizmi ve 1950’nin hastalıklı romantizmi ile bugünün insanın betimlemek mümkün değil.

Çünkü insan çıkmazda. Ama bütün sorun bir çıkmazın bilincine varmakta. Şiirin çıkmazda olmadığını düşünenlerden yana değiliz.

Çünkü bu çıkmaz; bilince, bilgiye, uygunluğa, çağdaş şaire ve insana yeni bir imkândır.”[2]

* * * * *

Çıkmaz ile imkânın iç içe geçtiğini bir an dahi unutmadan; Sümer’den, Babil’den, Asur’dan, eski Yunan’dan yadigar sanat dalı şiirin bir çığlık, bir ilan-ı aşk, sıkılı bir yumruk, umut, kurtuluş çağrısı olduğunun kaydedilmesi büyük önem arzediyor.

Pablo Neruda’nın, “En büyük ödülüm bir gerillanın sırt çantasında bulunması olacaktır şiirimin,” vurgusundaki ölçütle değerlendirilmesi gereken şiir, söyleyecek bir “sözü” olanın, o sözü olabilecek en estetik biçimde söylemesidir.

Kolay mı? Octavio Paz’ın, “gördüğüm ve söylediğim/ söylediğim ve sustuğum/ sustuğum ve düşlediğim/ düşlediğim ve unuttuğum/ arasındadır: şiir,” diye tanımladığına Hasan Hüseyin Korkmazgil’in de

“biliyorum/ matarada su/ torbada ekmek/ ve kemerde kurşun değil şiir/ ama yine de/ matarasında su/ torbasında ekmek/ ve kemerinde kurşun kalmamışları/ ayakta tutabilir,” notunu düşmesi boşuna değildir…

* * * * *

Hakkında saatlerce konuşulabilecek, sayfalarca yazılabilecek duyguları, durumları kısacık yazıyla anlatabilme sanatıdır şiir: Mesela, “...Can benim düş benim ellere nesi...”; “...Yaşamak şakaya gelmez, büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın...”; “...Acılar da sevinçler gibi olgunlaştırır insanı...”; “...Ben sana mecburum...”; “...Gözlerin gözlerime değince felaketim olurdu, ağlardım...”; “...Fakat artık umut yetmiyor bana...” dizelerinin anlattığı gibi…

İnsanın kalbini titreten kelimeler kombinasyonudur şiir; asi bir çocuktur; sesin feryadıdır; hakikâti işaret eder ya da etmeye çalışır.

İnsan(lık)ın med-ceziridir şiir. Ondan söz açılınca unutulmamalı: Aşk ve isyandır onun tarihçesi!

Siz aldırmayın Süreyya Berfe’nin, “sümerlerden bu yana şiir yazılıyormuş,/ bakıyorum dünyanın hâline,/ yazılmasa da olurmuş,” demesine!

Şiir, aşkın varlığının kanıtıdır, diyebiliriz; öyle ki, şairin yazdığı değil; şairin uğruna yandığına şiir denir.

Bir yaşama biçimi olması yanında; Ataol Behramoğlu’nun, ‘Okyanusla İlk Karşılaşma’sında “şiir ne için yazılır/ ve neye karşı;/ esirgeyen, bağışlayan aşk adına/ esirgemeyen, bağışlamayan ölüme karşı” notunu düştüğü şiir, kendisinden öte bir şeydir.

* * * * *

Bunlardan neden mi söz ettik?

Uzun yıllardır zindan(lar)da Recep(Çitikbel)’in terennüm ettiği türkü(/şiir)lerden…[3]

O da “Şiir olmayan yerde insan sevgisi de olmaz. İnsanı insana ancak şiir sevdirir. Şiir, insanı insana yaklaştıran şeydir,” diyen Sait Faik Abasıyanık gibi düşündüğünü ifade eder, ‘Şiirsiz’ başlıklı “Ne geliyorsa başımıza şiirsizlikten” (s.79.) dizelerinde.

Şiir onun için bir türküdür; ‘Dilinde Türkü’ başlıklı, “İçeridesin,/ Duvarla örülü her yanın/ Haftada on dakika telefon/ Senden çok, konuşur karşındaki//

Yılda birkaç kez/ Gelenin olur/ Gider sarılırsın//

Zaman geçer/ Unutursun yaşını//

Bir avuç gökyüzüne bakarsın/ yakarsın bir cıgara/ Duyarsın akarsuların sesini/ Dilinde Pir Sultan türküsü/ ‘Dönen dönsün ben dönmezem yolumdan’…” (s.1-3.) dizelerindeki üzere.

Tıpkı ‘Sen Türkülerini Söyle’ başlıklı, “Sen türkülerini söyle/ Eylül, bahar olacak bir gün” (s.6.) dizelerindeki inançla, kararlılıkla söylenen...

* * * * *

‘Benim Sesim’ başlıklı dizelerinde, “Unutulmuş bir türkünün/ esen sesiyim/ karanlıklar içinde” (s.9.) diye zindan(lar)dan hepimize seslenen O; ‘Fırtınalardan’daki, “Çocuklarının adını/ Yarının umudu koydular/ Biliyorlar, yarın uzak değil!” (s.21.) dizeleriyle veya ‘Karanlığın İçinden’deki, “Aşkla sarılırım umutlarıma/ Umutlarım:/ Yaşamın kendidir, yaşamımdır:/ Düşlerimi sunar bana/ Ben/ İnsan kaldıkça!” (s.39.) ya da ‘Kuşların Sesi’ndeki, “Biz kanatlandıkça maviliğe/ Hep doğan güneş oluruz/ Ve baharımız yarınımız!” (s.72.) dizeleriyle; ‘Işıklı Günler Özlüyorum’undaki, “Işıklı günleri özlüyorum/ Bütün insanlar için” (s.90.) dizeleriyle formüle edilmiş bir umudun, ütopyanın mesajını iletir.

O; ütopyalarına “Ama”sız/ “Fakat”sızca, ‘O Sözler ki’deki, “O sözler ki/ Daha söylenmedi!” (s.61.); ‘Zamanı, Zaman Yargılar’daki, “Zamanın tanığı olacaksın/ Zamanı, zaman yargısında, yargılayacak zaman;/ Yaşam, son sözünü/ Söyleyecektir o zaman” (s.194.) dizelerinin içtenliğiyle sımsıkı bağlıdır.

Tüm bunlar dizelerine sonuna kadar yansırken; kimi dizelerinde kızı Serap için yazar ‘Anımsamak’ındaki (s.24.) gibi, ya da anası ‘Zeycan’dan söz eder ‘Aydınlığa Doğru’da (s.95-96.) olduğu üzere…

O dizelerinde Gezi Direnişçileri’ni de unutmaz ‘Geleceğe Yürüyenler’deki (s.185-186.) gibi veya ‘Haiti’de Deprem’ dizelerini kaleme alacak kadar duyarlıdır yerkürede olup biten her şeye. (s.203-204.)

Recep’i bu denli duyarlı kılan; insan olması ve kalmasıdır; ‘Çekirgeye Sesleniş’ örneğindeki, 2004 yılında, bir gece, hücrede yalnız olduğu zaman, çıkagelen bir çekirge ile konuşmasındaki gibi. (s.69-70.)

Ve Berrin Taş, Ahmed Arif, Kemal Özer, İlhan Berk, Mehmet Uzun, Mevlâna, W. Shakespeare, Nâzım Hikmet’e göndermelerle bezenir birikimli dizeleri.

Yapıtını okuduğumuzda; bize bir kez daha Pablo Neruda’nın, “Şiir, ihtiyacı olanındır”; Charles Baudelaire’in, “Şiirin ilkesi, insanın üstün bir güzelliği özlemesidir”; Louis Aragon’un, “Şiir sanatı, eksiklikleri güzelliklere çeviren bir simya bilimidir”; Maksim Gorki’nin, “Bilim aklın şiiridir; şiir de yüreğin bilimidir”; Wallence Stevens’in, “Solucanlardan ipek giysi üretene şair denir,” saptamalarını anımsatan Recep; yaşa(tıl)dığımız coğrafyanın karanlıklarından, aydınlık yaratan simyagerler olduğunun da kanıtıdır sanki…

* * * * *

68 kuşağının en önemli isimlerinden şair Allen Ginsberg, “Bir ülkenin kötü durumu yüzünden politikacıları suçlayamayız... Suçlu olan şairlerdir... Çünkü politikacıların bir ülkenin durumu hakkında bilinçleri ve kapasiteleri yoktur ama şairlerin vardır,” derken önemli bir gerçeğin altını çizer.

Kolay mı? “Şiir bizim eski suç ortağımız/ biz ne işledikse onunla işledik” demişti Gülten Akın... Öyleyse suç ortaklığına devam...

“Şiir yazılan toplumda asla umut kesilmez” diyordu Ceyhun Atuf Kansu... Öyleyse umut etmeye devam...

“Şiir bir çalar saattir/ Dakik/ Tam zamanında çalan./ Zırvasız/ Ve zartasız, zurtasız...” diyordu Can Yücel... Her yanda öyle çok “zarta zurta” var ki, şiire devam “olmazsa olmaz”…

Oktay Akbal, “Şiir zamansızlıktır, zamana meydan okumadır,” dememiş miydi hem?

Çünkü insanı yaşama bağlayan şey olarak şiir; düş ve gerçeğin coğrafyasıdır; düşünce ve duyguların alfabesidir.

Aşkı, isyanı görünür, dillendirir hâle getirendir; başkaldırının dilidir; ezilmişlerin sesidir.

Özetin özeti: Recep Çitikbel’in, ‘Sen Türkülerini Söyle’sinin de bir kez daha kanıtladığı üzere, “Şiir eyleme uymaz. Eylemin önünde yer alır,” Arthur Rimbaud’nun ifadesiyle…

 

26 Aralık 2015 00:51:38, Ankara.

 

N O T L A R

[*] İnsancıl, Yıl:26, No:309, Nisan 2016…

[1] Şeyh Galip.

[2] Turgut Uyar, “Çıkmazın Güzelliği”, Dönem, Kasım 1963.

[3] Recep Çitikbel, Sen Türkülerini Söyle, İnsancıl Yay., Ekim 2015, 266 sayfa.

 

30.06.2016 (Sibel ÖZBUDUN)

Yorumlar (0)

Yorum Yaz

DİĞER YAZILAR

DİLLERİ YİTİRMEMEK İÇİN…

SORU(N)LARI İLE 15 TEMMUZ

UNUTMAMALI… KANIKSAMAMALI

NE GEÇMİŞ TÜKENDİ, NE YARINLAR… (1920’LERDEN 1970’LERE DEVRİMCİ KADINLAR)

HATIRA DEĞİL, HAFIZADIR ÇELİĞE SU VEREN(LER)

ÖĞRETEN EDEBÎ ZENGİNLİK: STEFAN ZWEIG

ZİNDANLARDAN HAYKIRAN ŞİİRSEL ESTETİK

ARZU ÇERKEZOĞLU’NA AÇIK MEKTUP

KENT(İN) VE KANAL(IN) SORU(N)LARI

ORTADA NE BİLİM KALDI NE DE AKADEMİ

ABDULLAH’IN MESELLERİNDEN SESLENEN ACILAR

KÜLTÜREL ÇÜRÜME VE FAŞİZM

BAŞINI KALDIRAN ŞİİR İNSANLIĞIMIZDIR

YERİMİZ MUTFAK DEĞİL, DÜNYA!

BİLİM, SOSYAL BİLİMLER, SOSYALİZM ÜZERİNE SORULAR, YANITLAR

ABD SEÇİM(SİZLİK)İ: MADE IN USA

DÖRT DAĞ İÇİNDEKİ DERSİM’İN HİKÂYESİ: “MA DİYA, SIMA MEVİNE/ BİZ YAŞADIK, SİZ YAŞAMAYIN” 2

DÖRT DAĞ İÇİNDEKİ DERSİM’İN HİKÂYESİ: “MA DİYA, SIMA MEVİNE/ BİZ YAŞADIK, SİZ YAŞAMAYIN”

KAPİTALİZM KADINLARIN YAĞMALANMASIDIR !

SİNBO DİRENİŞÇİLERİNE BİN SELAM; ÖZELLİKLE KADIN DİRENİŞÇİLERE !

FİGEN’İN (YÜKSEKDAĞ) DİZELERİYLE ŞİİR ÜSTÜNE

GELECEKTEKİ ETİKTİR ESTETİK

AKP “MUHAFAZAKÂR”LIĞI: CEMAATLER NE İŞE YARAR?

“ÖZGÜRLÜK” MÜ DEDİNİZ?!

ENDER ÖNDEŞ’İN YİRMİ ÖYKÜSÜ

YOKSULLARIN BAŞKALDIRISI VE KADINLAR (TARİHSEL BİR BAKIŞ) 2

YOKSULLARIN BAŞKALDIRISI VE KADINLAR (TARİHSEL BİR BAKIŞ)

“KAPİTALİZM VE ATAERKİ” ÜZERİNE NOTLAR

ENGELS, KADIN, AİLE

UNUTMAMAK, DEVRİMCİ BİR EYLEMDİR...

DERSİMİZ: KOMUTAN(IMIZ) CHE VEYA HASTA SIEMPRE, COMMANDANTE!

“SOSYALİZM VE İSLÂM” TARTIŞMALARINDA ÖNEMLİ BİR KAYNAK: BOLŞEVİK DEVRİMİ VE DİN

ANADOLU’NUN OTOKTON HALKI RUMLARIN HÂLİ ( 2 )

ANADOLU’NUN OTOKTON HALKI RUMLARIN HÂLİ

KİMİNİN DÜŞÜ, ÖTEKİNİN KARABASANIDIR

İKTİDARIN “KAYIKÇI DÖVÜŞÜ”: İSTANBUL SÖZLEŞMESİ

KADINLAR “SAVAŞ GANİMETİ” Mİ?

PANDEMİYLE GELEN(LER): DİSTOPYA MI, ÜTOPYA MI?

KAPİTAL’İN DİYALEKTİK MATERYALİST YORUMU

GEZİ/ HAZİRAN HAKİKÂTİ

“KADIN(LIK) BİLİNCİ” Mİ? (GENÇ BİR KADIN ARKADAŞIN SORUSUNA YANIT

“YASAM KÜÇÜKLERİMİ KORUMAK, BÜYÜKLERİMİ SAYMAK !

COVID-19 BİR TURNUSOL KÂGIDI

COVID-19: BÜYÜK RESMİ YA DA DEKADANS (2)

COVID-19: BÜYÜK RESMİ YA DA DEKADANS

ÜÇLÜ KRİZ SARMALINDA İNSAN MANZARALARI

“AGORAFOBİ”YE TESLİM OLMAMAK

İNFAZ DÜZENLEMESİ: “ADALET” Mİ DEDİNİZ?[*]

AKP, HSK, CORONA VE KADINA ŞİDDET

“İKİ KARDEŞ YAN YANA VE OMUZ OMUZA”: MUZAFFER –İLHAN- ERDOST

YÖNETENLER YÖNETEMEZ OLUP, YÖNETİLENLER YÖNETİLMEK İSTEMEYİNCE

KADINLARIN “YA BASTA!”SI

SAHNEYİ SOKAĞA, SOKAĞI SAHNEYE TAŞIYAN ESTETİĞİN ETİĞİ YA DA “YENİ(LMEYEN) KAPI”NIN MENŞEĞİ VEYA ONLARA DAİR

“VAR GİT ÖLÜM”: ÖLÜM RİTÜELLERİNE ANTROPOLOJİK BİR BAKIŞ

“İSA BOLİVYA’YA DÖNÜYOR” MU? YA DA BOLİVYA DERSLERİ

AKADEMİA’NIN “METAMORFOZ”U: “BAŞKAN”IN “ÜNİVERSİTELER”İ

KOLOMBİYA’NIN “BARIŞ”I!

İKİ “YOL” ÖYKÜSÜ ( 2 )

İKİ “YOL” ÖYKÜSÜ

GÜNDELİK YAŞAMI DÖNÜŞTÜRMEK: EKİM DEVRİMİ DENEYİMLERİ

SORU(N)LARIYLA BAŞKALDIRI(LAR)

“KIZIL’I MOR’A BOYAMAK” MI? HAYIR, TEŞEKKÜRLER!

YANITLAR

100 YIL DAHA YAŞAYASIN, İNSANCIL!

ÖLEN, NEO-LİBERALİZM DEĞİL, KAPİTALİZMİN KENDİSİ

DEVRİMLERE, KADINLARA VE NARODNİKLERE DAİR...

İYİ Kİ YAŞADILAR, İYİ Kİ YAZDILAR

AYŞE ÖĞRETMEN “DAVA”SININ ANIMSATTIĞI ( 2 )

AYŞE ÖĞRETMEN “DAVA”SININ ANIMSATTIĞI

“LÜZUM” ÜZERE: BİR KEZ DAHA İSTANBUL SEÇİMİ

İSTANBUL SEÇİMİ - BİR DEĞERLENDİRME

NEO-FAŞİZM(LER) “FEMİNİST” Mİ?

2019: YERKÜREDE VE COĞRAFYAMIZDA İŞÇİ SINIFI(MIZ)[2)

2019: YERKÜREDE VE COĞRAFYAMIZDA İŞÇİ SINIFI(MIZ)[

MASKELİ FAŞİZM: “POPÜLİST AŞIRI SAĞ”

ELEŞTİRİ, HAYATTIR; YAŞATIR!

“HER ŞEY ÇOK GÜZEL OLACAK” MI SAHİDEN?!

2019’UN 1 MAYIS’INA KENAR NOTLARI

VENEZÜELLA VE EMPERYALİZM KONUSU 3

VENEZÜELLA VE EMPERYALİZM KONUSU (2)

VENEZÜELLA VE EMPERYALİZM KONUSU

KADINLARIN BAŞKALDIRI TARİHİ VEYA “ÖNCE KADINLARI VURUN!

SEN ÇÜRÜMENİN RESMİNİ ÇİZEBİLİR MİSİN ABİDİN? YA DA MEMLEKETTEN EĞİTİM MANZARALARI

1968’İN 50. YILINDA SARI YELEKLİLER

“YA SEV YA TERKET”: BİR BİAT ARACI OLARAK MOBBİNG

YENİDEN HAYKIRABİLMEK: “YERİMİZ MUTFAK DEĞİL, DÜNYA

“KADINLAR İÇİN OLABİLECEK EN KÖTÜ ALAŞIMIN ORTASINDAYIZ”

ÖLÜMSÜZ ABİ(MİZ) OKTAY ETİMAN

Selam olsun bizden önce geçene

KEŞFEDİLMEMİŞ GELECEĞİN BİÇİMLENMESİ İÇİNDİ SAMİR AMİN

SAHİCİ OLMAK

HAVADIR, SUDUR, ATEŞTİR YANİ HAYATTIR GRUP YORUM

YARGI BAĞIMSIZLIĞI” MI DEDİNİZ ?

“ATAERKİ” ÜZERİNE

ÖFORİNİN ORTASINDA, UNUTULMAMASI GEREKENLER

KAPİTALİZMİN KENDİNİ İMHASI: NEOLİBERALİZM

SEN MİSİN “BARIŞ” DİYEN!

MARKSİZM VE KADINLARIN KURTULUŞU

AKP, İSLÂM, FAŞİZM ve KADINLAR

“KRAL ÇIPLAK” DEME VAKTİ: 2018 İSTANBUL’UNUN 1 MAYIS’(LAR)I

YA SOSYALİZM YA BARBARLIK!

OKTAY AĞABEY(İMİZ)

AKP’NİN “MUHAFAZAKÂR”LIĞI NEYE DENK DÜŞER?

KADIN(LAR) VE DEVRİM(LER)

AFRİN (VE SURİYE), AFRİN (VE SURİYE’N)İN ÖTESİDİR

KÜLTÜR “YERLİ VE MİLLİ” MİDİR? YA DA NEDİR?

EMPERYALİZM, T. “C” VE AFRİN

FAŞİZM VE KADINLAR

“YENİ TOPLUMSAL HAREKETLER” NE KADAR “YENİ”?[

İŞÇİ SINIFININ KADINLAŞMASI

ZAPATİSTALARIN 33. YILI: BİR DEĞERLENDİRME

MARX’TAN ÖĞRENEN BİR ÇUKUROVALI: OKTAY ETİMAN

MURAT’IN DÜŞÜ, LAMBORGHİNİLER VE DÜNYAYI DEĞİŞTİREBİLMEK

MARKSİZM + V. İ. LENİN = EKİM DEVRİMİ (NOTLARI)

AKP’NİN EĞİTİM SİSTEMİ Mİ DEDİNİZ?

HAMZA YALÇIN DERHÂL SERBEST BIRAKILMALIDIR

SOYKIRIMA TANIKLIK(LAR)

BİR İKTİDAR ARACI OLARAK KORKU

EMEKÇİLER, İŞSİZLER, YOKSULLAR NEREDE?[

“HALKIN SOYTARISI” DARIO FO “TİYATRONUN BÜYÜCÜSÜ”YDÜ

AKP’NİN EĞİTİM SİSTEMİYLE İMTİHANI

TOTALİTERLEŞMEYE, İHVAN’LAŞMAYA KARŞI

OĞLUM(UZ) ÖLÜMSÜZDÜR

ULAŞ, ULAŞ’TIR…

İFADE ÖZGÜRLÜĞÜ VAZGEÇİLEMEZ, ÖNCELİKLİ DEĞERDİR

BAŞKALDIRIDIR MİZAH YA DA HİÇ!

NE OLDU O “İMTİYAZSIZ, SINIFSIZ, KAYNAŞMIŞ KİTLE”YE?

HER KÖYDE BİR “KÖPEK” VARDIR...

“EVET” ÇIKSA DA “HAYIR”!

“MARKSİST-LENİNİST ROMAN YAZARI” : VEDAT TÜRKALİ

“CUMHURBAŞKANLIĞI SİSTEMİ” VEYA BU KADAR YETKİYİ BABANIZA VERİR MİYDİNİZ

BİR “ELEŞTİRİ”YE KISA KENAR NOTLARI

ALEVÎLİK VE SINIF MÜCADELESİ: KÜLTÜR VE EKONOMİ POLİTİK

“DEMİRİN TUNCUNA, İNSANIN…”

PARANOYA VE MEGALOMANİNİN (“YENİ”) REJİMİ

TOTALİTARYANİZMİ SOKAKTA ALT EDEBİLMEK

FİDEL İÇİN SANCAĞI YARIYA İNDİRMEYİN, DAHA DA YÜKSELTİN!

AKP’NİN KADINLARA KARŞI SAVAŞI: “MADAM GİBİ ÖLMEK”

KRİZ, SAVAŞ VE İŞÇİ SINIFI ÜZERİNE GÖRÜŞLER

“ÇOCUKLAR ÖLMESİN” DEMEK “TERÖR SUÇU” MU?[*]

LATİN AMERİKA: SAĞIN GERİ DÖNÜŞÜ-2/ PARAGUAY: “TEKNİK DARBE”[*]

LATİN AMERİKA: SAĞIN GERİ DÖNÜŞÜ - 1/ BREZİLYA ÖRNEĞİ[*]

DARBE GİRİŞİMİ VE SONRASI[*]

“LAİKLİK” Mİ? HANGİSİ?[*]

KADINLAR GERÇEKTEN DE “SINIFLAR-ÜSTÜ” MÜ?[1]

ÇOCUKLARININ ETİYLE BESLENEN ÜLKE[*]

AKP’NİN “BAŞKAN”LIĞI[*]

GÜNDEM’E, DÜNE VE BUGÜNE DAİR…[1]

AKP’NİN MUHAFAZAKÂRLIĞI, İSLÂMCILIĞI, NEOLİBERALİZMİ VE KADINLAR[*]

İBRAHİM KAYPAKKAYA VE KÜRT SORUNU[1]

“BİR DAHA ASLA” DİYEBİLMEK İÇİN: GÖZALTINDA KAYIPLAR[*]

“ESKİ(MEYEN)/ YENİ TÜRKİYE”DE BARIŞ (MI?)![*]

VAHŞETİN ALTERNATİFİ VAR ELBETTE![*]

GERÇEKTEN DE NEDİR “TERÖR”?[1]

1 MAYIS 2016 DERS(LER)İ[1]

LATİN AMERİKA’NIN DESAPARECIDO’LARI[*]

TANTALOS’U YARATMAK[1]

“KÜRESEL KÜLTÜR” MÜ?[*]

2016'DAKİ 1 MAYIS('IMIZ)

"İNSANLAR, BİR ŞİİR OKUDUKLARI, BİR RESME BAKTIKLARI İÇİN İSYAN ETMEZ!"

KAPİTALİZM, KÜLTÜR, DİRENİŞ[*]

“SUSMA, SUSTUKÇA SIRA SANA MUTLAKA GELECEK!”[1]

NİCE ONYILLARA ‘YENİKAPI’LI YOLDAŞLAR[*]

AKADEMİNİN ÖZGÜRLÜĞÜ İÇİN[1]

SUSMA! SUSTUKÇA SIRA SANA GELECEK...[1]

HANGİMİZ ÖZGÜRÜZ Kİ?[1]