AĞRI’NIN CAMBAZLARI VE “GÜVENLİ BÖLGE” PAZARLIKLARI

Ağrı’nın cambazları çevrede epey ünlüdürler.

Onlarla Doğu Kürdistan’da pazarlık yapan devletlerin hikâyesi birbirine çok benziyor.

Iğdır Tuzluca’dan yazar dostum Ahmet Gültekin anlatmıştı:

“Köylüler satmak için Ağrı’ya getirdikleri hayvanlarıyla hayvan pazarından içeri girer girmez, sinsi ve hileli bir tuzağın kapanında bulurlar kendilerini.

Birbirlerini tanımıyormuş gibi davranan iki cambaz, koltuklarının altında tuttukları sopalarıyla ayrı yönlerden gelip, iğreti bakışlarla hayvanların etrafında bir tur attıktan sonra..

Biri, hayvanları sopasının ucuyla iterek, üst perdeden, “Bu ölüler kaç paradır?” diye sorar.

Oysa hayvanlar olabildiğince canlı ve besilidir. Sahipleri iyi para etsinler diye, evinin ihtiyaçlarını kısıp onları kış boyu yedirip içirmiştir.

Öteki cambaz biraz düşünür gibi yapar, sonra da hayvanların ederinden çok düşük bir fiyat söyler.

Beriki buna şiddetle itiraz eder.

Bunun üzerine iki cambaz -hayvan sahibini yok sayarak- el kol hareketleriyle çekişe çekişe sert bir pazarlığa tutuşurlar.

Böylece biri alıcı, diğeri de satıcı olur; hani nerdeyse kavga edecekler!

Hayvan sahibi şaşırmıştır.

Beti benzi solmuş, ağzı açık bir halde bu bağrış çağrış pazarlığı izler.

Cambazlar sıkı bir çekişmeden sonra, kendilerince ortayı bulup, “Hadi hayırlı olsun,” diyerek, hararetle el sıkışır ve pazarlığı bitirirler.

Alıcı cambaz etekleri zil çalarak, yok fiyatına satın aldığı hayvanlarla oradan uzaklaşırken..

Satıcı cambaz, ondan aldığı satış parasından kendi simsarlık ücretini keser, geriye kalanı da köylünün eline sıkıştırır.

Köylü itiraz etmek ister, ama cambaz sopasıyla kaburgasını sertçe dürterek galiz bir küfür savurur..

Sonra da köylünün sinik bakışları altında ortağı olan öteki cambazın yanına gider.”

* * *

Epey zamandır “Güvenli Bölge” adı altında, Doğu Kürdistan’da Türkiye, ABD, Rusya ve Suriye arasında yürütülen pazarlık, hayvan sahibini yok sayan Ağrı’ lı cambazların hileli pazarlığına benziyor.

Kimse çıkıp, “Ya, sizin burada ne işiniz var? Bu topraklar sizin değil. Buranın sahibi olan halkları yok sayarak neyin pazarlığını yapıyor ve ne hakla devriye çıkarıyorsunuz?” diye sormuyor!

Çünkü bugünün dünyasında hak, hukuk ve adalet değil, bilek gücü hüküm sürüyor.

Dünya, ölüm cezalarının insanların ateşte yakılarak infaz edildiği vahşet zamanlarından bugüne geldi.

Adaletin namlunun ucunda olduğu bugünler de geçecek.

Bir gün Dünya Halkları Özgürlük Cephesi kurulacak ve hayata zehir saçan tüm zorbalar tarihten silinecek.

Son bir söz:

Dünya egemenleriyle özgürlük yolculuğuna çıkmak, avını sıkarak öldüren boğa yılanlarıyla arkadaş olmaya benzer.