EY YÜCE TÜRK MİLLETİ!

EY YÜCE TÜRK MİLLETİ!

EY YÜCE TÜRK MİLLETİ!

BİRİNCİ VAZİFEN, SENİN OLMAYAN BU DEVLETLE ÖVÜNMEKTİR

Bir Kadın, fakirlik nedeniyle bakamadığı dört yaşındaki oğlunu sokağa bırakıp arkasına bakmadan kaçıyorsa..

Bundan, önce devlet utanmalıdır.

Sonra iktidardakiler..

Ve sonra da bu iğrenç düzene seyirci kalarak suç ortaklığı yapan toplum...

İnsanın yüzünde tokat gibi patlayan haberi dün televizyonlar verdi.

Bursa'da Gamze adında bir anne dört yaşındaki oğlunu, "Çok zor durumdayım, çocuğuma bakacak durumum yok. Tek çarem buydu. Bir başıma bu kadar yapabildim," yazılı bir notla bir alışveriş merkezinin oyun alanına bırakmış.

Yüce Türk polisi müthiş bir operasyonla kadını kısa zamanda yakalayıp gözaltına almış, savcı da, "Çocuğunu niye bıraktın," diyerek, çaresiz kadının üç yıla kadar cezalandırılmasını istemiş!

Anne dua etsin ki, savcı bir de, "Bu kadın devletin manevi şahsiyetini lekelemeye çalışan Kürtçü, bölücü bir örgütün maşasıdır," demedi.

O zaman doğduğuna bin pişman olur, bir F tipi cezaevinde ömür çürütürdü.

Bir anne çocuğundan böyle vazgeçebiliyorsa..

Belli ki, kalbini kor ateşe atacak kadar zor bir hayat geçirmektedir.

Ey yüce Türk adaleti!

Sende adaletin zerresi olsaydı, bu yoksul anneyi değil, onu ve zavallı çocuğunu bu hale düşüren devlet yöneticilerine kükrerdin.

Ama senin kılıcın hükmedenler karşısında kınından çıkmaz, mazlumlar karşısında ise yiğitlik taslar.

Küba, Avustralya ve daha birçok Avrupa ülkesinde böyle bir dram yaşanmaz. Devlet çocuğa bakmak ve annesine iş bulmak zorundadır.

İşi bulamadıklarına ise, yaşamlarını sürdürebilecekleri nakdi bir yardım yapar.  

Geçenlerde çocukluğu Kars'taki mahallemizde geçen genç bir anne İstanbul'dan beni aradı.

Sesi heyecandan titriyordu, herhalde yardım istemek ağrına gidiyordu.

"Ablamın eşi işsizdir," dedi. "Çöpçülük, temizlik işi... ne olursa olsun çalışmak istiyor, lütfen bir iş bulun. Çok zor durumdalar."

Keşke yardımcı olabilseydim.

Devletin tüm kapıları bana kapalıyken, nasıl iş bulabilirdim!

Şu hale bakın!

İnsanlar karınlarını az çok doyurabilmek için asgari ücretli bir işte çalışmak istiyorlar.

Ama devlet onlara kör ve sağırdır.

Öyle ki, sokakta açlıktan ve soğuktan ölseler bile devletin umurunda olmuyorlar.

Böyle bir devlet nasıl halkın devleti olabilir?

Ey Yüce Türk Milleti!

Birinci vazifen, senin olmayan bu devletle övünmektir.

Not: Şimdi bazıları, "Bu devlet Türk halkının devleti değilse, peki kimin devletidir," diye soracaklar.

12.04.2019 (Mahmut Alınak)

Yorumlar (0)

Yorum Yaz

DİĞER YAZILAR