BU UTANÇLA NASIL YAŞIYORSUNUZ?

Mahmut Alınak

BU UTANÇLA NASIL YAŞIYORSUNUZ?

SİZE KOYACAK BİR İSİM BULAMIYORUM

Köyümün kışı yola vurup, çiçekli bahar elbisesini giydiği güneşli bir ikindi vaktinde..

Çiçekleri kıskandıracak güzellikteki bir kız çocuğuyla sokakta ayaküstü sohbet ettim.  

Koyu kahverengi gözlerinde çekingen bir gülümsemeyle , "Sizin Keşke romanınızı okuyorum," dedi.

İçimde kımıldayan bir mutlulukla ona teşekkür edip, "Arkadaşlarına ver, onlar da okusunlar," dedim.

Sesinde heyecanını ele veren bir titremeyle, "Arkadaşlarım kitabı çok merak ediyorlar. Bu akşam bitirip onlara vereceğim," dedi.

O daha dün ilkokulda el kadar bir şeydi, şimdi ise genç kızlığa adım atıyordu.

 "Sen böyle ne çabuk büyüdün, şimdi kaç yaşındasın?" diye hayretle sordum.

Bakışlarında bir naz ve yanaklarında pembeleşen bir gülümsemeyle başını hafifçe yana çevirip, on beş yaşında olduğunu söyledi.

"Umarım sen de ileride kitap yazarsın, böylece köyümüzün yazar bir kızı olur," dedim.

Gözlerinde bir sevinç ışıltısıyla, "İnşallah," dedi. "Çok istiyorum."

Ben Kürtçe, ama o ısrarla Türkçe konuşuyordu.

Nerede okuduğunu sordum, Digor'da okuduğu okulu söyledi.

Kürtçe konuşmaları yasak mıydı?

"Evet, yasak," dedi.

YASAK BEYNİNE VE RUHUNA ÇÖREKLENMİŞTİ

O sırada köyde ne asker, ne polis, ne de öğretmen vardı. Ama yasak yine de sürüyordu.

Onunla vedalaşıp evime dönerken, Türkçe'yi sopa zoruyla öğrendiğim ilkokul günlerimi düşündüm.

O günleri, Siz Hiç Kürt Oldunuz mu, başlıklı bir makalemde yazmıştım.

Aradan 61 yıl geçmişti, ama değişen hiçbir şey yoktu.

Köyümün çocukları ve tüm Kürt çocuklar..

Ve Çerkes, Arap, Laz ve diğer çocuklar hâlâ kendi dilleri yasaklı ve hâlâ Türkçe konuşmak zorunda bırakılıyorlar.

Körpe beyinleri zehirleniyor, ruhları ve kişilikleri paramparça ediliyor.

Ve asimilasyon politikası -ne kadar ağır söz varsa hepsini hak ederek- hayvani ve zalim bir uygulama olarak tüm şiddetiyle sürüyor.  

"Türklük üst kimliktir," diyen tüm ırkçılara ve yöneticilere sormak gerek.

"Türkçe sizin çocuklarınıza yasaklansaydı, acaba ne hissederdiniz?"

Bu aslında nafile bir sorudur. Çünkü siz hislerinizi tamamen kaybetmişsiniz, ırkçılığın körelttiği vicdanlarınız bu soru karşısında taştan farksızdır.

Irkçılık ruhunuzu zehirlemiş ve sizi esir almış.

Bu utançla nasıl yaşıyorsunuz, çok merak ediyorum! 

 

10.05.2019 (Mahmut Alınak)

Yorumlar (0)

Yorum Yaz

DİĞER YAZILAR

BUNLAR MARAZİ IRKÇILAR VE İŞGALCİLERDİR

KÜRTÇE VE DİĞER MAZLUM DİLLERE ÖZGÜRLÜK

DEPREMZEDELERİN DAVA AÇMA HAKKI

İNSANLARI DEPREMLER DEĞİL HÜKÜMETLER ÖLDÜRÜYOR

ARTIK YETER!

HAYATIMIZA YILDIRIMLAR YAĞDIRAN BU EKONOMİK TERÖRE "HAYIR!" DİYORUZ

VİCDANLARIN SUSTUĞU GÜNLER

ŞEHİTLİK YALAN, O GENÇLER SARIKAMIŞ'TA KENDİLERİNİN OLMAYAN BİR SAVAŞTA ÖLDÜLER

BEDELİ ÇİLE OLAN BİR AŞK HİKÂYESİ